Ortalama Maliyet Temel Yöntemi: Tanım, Hesaplama, Alternatifler

Ortalama Maliyet Temel Yöntemi Nedir?

Ortalama maliyet esası yöntemi, vergi raporlaması için kar veya zararı belirlemek üzere vergiye tabi bir hesapta tutulan yatırım fonu pozisyonlarının değerini hesaplama sistemidir. Maliyet temeli, bir yatırımcının sahip olduğu bir menkul kıymetin veya yatırım fonunun başlangıç değerini temsil eder.

Ortalama maliyet daha sonra vergi raporlaması için kazanç veya kayıpları belirlemek için fon hisselerinin satıldığı fiyatla karşılaştırılır. Ortalama maliyet temeli, İç Gelir Servisi’nin (IRS) yatırımcıların yatırım fonlarının maliyetine ulaşmak için kullanmalarına izin verdiği birçok yöntemden biridir.

2:30

Maliyet Esası Temelleri

Ortalama Maliyet Temel Yöntemini Anlamak

Ortalama maliyet esası yöntemi, yatırımcılar tarafından yatırım fonu vergi raporlaması için yaygın olarak kullanılmaktadır. Varlıkların tutulduğu aracı kurum ile maliyet bazlı bir yöntem raporlanır. Ortalama maliyet, yatırım fonu pozisyonuna yatırılan dolar cinsinden toplam tutarın sahip olunan hisse sayısına bölünmesiyle hesaplanır. Örneğin, 10.000$’lık bir yatırımı olan ve 500 hissesi olan bir yatırımcının ortalama maliyeti 20$’dır (10.000$ / 500).

Temel Çıkarımlar

  • Ortalama maliyet esası yöntemi, vergi raporlaması için kar veya zararı belirlemek üzere yatırım fonu pozisyonlarının değerini hesaplamanın bir yoludur.
  • Maliyet temeli, bir yatırımcının sahip olduğu bir menkul kıymetin veya yatırım fonunun başlangıç değerini temsil eder.
  • Ortalama maliyet, yatırım fonu pozisyonuna yatırılan dolar cinsinden toplam tutarın sahip olunan hisse sayısına bölünmesiyle hesaplanır.

Maliyet Temel Yöntem Türleri

Birçok aracı kurum, yatırım fonları için ortalama maliyet esasına dayalı yöntemi tercih etse de, başka yöntemler de mevcuttur.

FIFO

İlk giren ilk çıkar (FIFO) yöntemi, hisse senetleri satıldığında, kazanç ve kayıpları hesaplarken ilk aldığınız hisseleri satmanız gerektiği anlamına gelir. Örneğin bir yatırımcının elinde 50 hisse var ve Ocak ayında 20 hisse alırken, Nisan ayında 30 hisse satın aldı diyelim. Yatırımcı 30 adet hisse sattıysa Ocak ayındaki 20 adet hisse kullanılmalı ve satılan kalan on adet hisse Nisan ayında alınan ikinci lottan gelmelidir. Hem Ocak hem de Nisan alımları farklı fiyatlar üzerinden gerçekleştirileceğinden, her dönemde vergi kazanç veya kayıpları ilk alım fiyatlarından etkilenecektir.

Ayrıca, bir yatırımcının bir yıldan fazla bir süredir yatırımı varsa, bu uzun vadeli bir yatırım olarak kabul edilir. IRS, bir yıldan daha kısa sürede edinilen menkul kıymetler veya fonlar olan kısa vadeli yatırımlara kıyasla uzun vadeli yatırımlara daha düşük sermaye kazancı vergisi uygular. Sonuç olarak, yatırımcı bir yıldan daha eski pozisyonları satmışsa, FIFO yöntemi daha düşük vergi ödemesiyle sonuçlanacaktır.

LIFO

Son giren ilk çıkar (LIFO) yöntemi, bir yatırımcının önce edindiği en son hisseleri, ardından daha önce edindiği hisseleri satabilmesidir. LIFO yöntemi, bir yatırımcı, mevcut piyasa fiyatına göre daha düşük bir fiyata satın alınan ilk hisseleri elinde tutmak istiyorsa en iyi sonucu verir.

Yüksek Maliyetli ve Düşük Maliyetli Yöntemler

Yüksek maliyetli yöntem, yatırımcıların ilk alım fiyatı en yüksek olan hisseleri satmalarına olanak tanır. Diğer bir deyişle, satın alınması en pahalı olan hisseler önce satılır. Yatırımcılara borçlu olunan en düşük sermaye kazancı vergisini sağlamak için yüksek maliyetli bir yöntem tasarlanmıştır. Örneğin, bir yatırımcı bir yatırımdan büyük bir kazanç elde edebilir, ancak bu kazancı henüz gerçekleştirmek istemeyebilir ve paraya ihtiyacı olabilir.

Daha yüksek bir maliyete sahip olmak, satıldığında ilk fiyat ile piyasa fiyatı arasındaki farkın en küçük kazançla sonuçlanacağı anlamına gelir. Yatırımcılar, diğer kazançları veya gelirleri dengelemek için vergi açısından bir sermaye kaybı almak isterlerse yüksek maliyetli yöntemi de kullanabilirler.

Tersine, düşük maliyetli yöntem, yatırımcıların önce en düşük fiyatlı hisseleri satmasına olanak tanır. Diğer bir deyişle, satın aldığınız en ucuz hisseler önce satılır. Bir yatırımcı bir yatırımdan sermaye kazancı elde etmek istiyorsa, düşük maliyetli yöntem seçilebilir.

Maliyet Temelli Bir Yöntem Seçme

Belirli bir yatırım fonu için bir maliyet esaslı yöntem seçildikten sonra, yürürlükte kalmalıdır. Aracı kurumlar, yatırımcılara maliyet esaslı yöntem seçimlerine dayalı olarak yatırım fonu satışlarına ilişkin uygun yıllık vergi belgelerini sağlayacaktır.

Yatırımcılar, vergiye tabi hesaplardaki önemli yatırım fonu varlıkları için vergi faturalarını en aza indirecek maliyet esaslı yöntem hakkında emin değillerse, bir vergi danışmanına veya finansal planlamacıya danışmalıdır. Ortalama maliyete dayalı yöntem, vergilendirme açısından her zaman en uygun yöntem olmayabilir. Maliyet esasının yalnızca, varlıklar vergilendirilebilir bir hesaptaysa ve yatırımcı varlıkların bir kısmını satmayı düşünüyorsa önemli hale geldiğini lütfen unutmayın.

Spesifik Tanımlama Yöntemi

Özel tanımlama yöntemi (belirli hisse tanımlaması olarak da bilinir), yatırımcının vergi muamelesini optimize etmek için hangi hisselerin satılacağını seçmesine olanak tanır. Örneğin, bir yatırımcının Ocak ayında 20 hisse ve Şubat ayında 20 hisse satın aldığını varsayalım. Yatırımcı daha sonra 10 adet hisse satarsa Ocak lotundan 5 adet, Şubat lotundan 5 adet pay satmayı tercih edebilir.

Maliyet Temelli Karşılaştırma Örneği

Maliyet bazlı karşılaştırmalar önemli bir husus olabilir. Diyelim ki bir yatırımcı vergiye tabi bir hesapta aşağıdaki ardışık fon alımlarını yaptı:

  • 30 dolardan 1.000 hisse, toplam 30.000 dolar
  • 10 dolardan 1.000 hisse, toplam 10.000 dolar
  • Toplam 12.000 $ için 8 $’dan 1.500 hisse

Yatırılan toplam tutar 52.000$’a eşittir ve ortalama maliyet esası 52.000$’ın 3.500 hisseye bölünmesiyle hesaplanır. Hisse başına ortalama maliyet 14,86 dolardır.

Yatırımcının daha sonra fonun 1.000 hissesini hisse başına 25 dolardan sattığını varsayalım. Yatırımcı, ortalama maliyet esaslı yöntemi kullanarak 10.140 $’lık bir sermaye kazancına sahip olacaktır. Ortalama maliyet esasına göre kazanç veya kayıp aşağıdaki gibi olacaktır:

  • (25$ – 14,86$) x 1.000 hisse = 10.140$.

Sonuçlar, vergi amaçları için seçilen maliyet esaslı yönteme bağlı olarak değişebilir:

  • İlk giren ilk çıkar: (25$ – 30$) x 1.000 hisse = – 5.000$
  • Son giren ilk çıkar: (25$ – 8$) x 1.000 = 17.000$
  • Yüksek maliyet: (25$ – 30$) x 1.000 hisse = – 5.000$
  • Düşük maliyet: (25$ – 8$) x 1.000 = 17.000$

Kesinlikle vergi açısından, yatırımcı, hisseleri satmadan önce maliyet esasını hesaplamak için FIFO yöntemini veya yüksek maliyetli yöntemi seçmekten daha iyi olacaktır. Bu yöntemler, kayıp üzerinden herhangi bir vergi alınmasına neden olmaz. Bununla birlikte, ortalama maliyet esaslı yöntemde, yatırımcının 10.140 ABD doları kazanç üzerinden sermaye kazancı vergisi ödemesi gerekir.

Tabii ki, yatırımcı 1.000 hisseyi FIFO yöntemini kullanarak sattıysa, kalan hisseler satıldığında satış fiyatının 25 ABD Doları olacağının garantisi yoktur. Hisse senedi fiyatı düşebilir, sermaye kazançlarının çoğunu silebilir ve sermaye kazancı elde etme fırsatı kaybedilmiş olabilir. Sonuç olarak, yatırımcılar bugün kazancı alıp sermaye kazancı vergilerini ödeme ya da vergilerini düşürmeye çalışma ve kalan yatırımlarında gerçekleşmemiş kazançları kaybetme riskine girme seçeneklerini tartmalıdır.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button